Χορός

Οι ομάδες-οικογένειες κλήθηκαν να εμφανιστούν στο Μέγαρο με dress code «μαυροποκαμισάτο» για να δώσουν τα χέρια και να κλείσει η συντεκνιά. Δύο άτομα από κάθε ομάδα-οικογένεια έπρεπε να πάρουν το άλογό τους (το οποίο ήταν στα προαπαιτούμενα για το Χορό) και να αποχωρήσουν. Στην έξοδο τους περίμεναν λεωφορεία, τα οποία τους μετέφεραν στο Ωδείο. Εκεί παρακολούθησαν μια θεατρική παράσταση όπου οικογένειες μαφιόζων συζητούσαν μεταξύ τους. Επρόκειτο για μια μύηση στη στρατηγική του παιχνιδιού. Στο τέλος, οι ομάδες έπαιρναν ένα μέρος του διακριτικού τους, την κονκάρδα με το νούμερο της ομάδας τους.

Εν τω μεταξύ στο Μέγαρο, οι ομάδες καλούνταν να αποδείξουν, μέσα από διάφορες δοκιμασίες, ποια είναι η πιο άξια οικογένεια για να συντεκνιάσει με τα Τεμπελόσκυλα. Η θεία Γιαννούλα ήθελε να είναι νοικοκύρηδες και έβαλε να φτιάξουν πίτες, ο ξάδερφος Νικήστρατος έψαχνε μερακλήδες και έβαλε να διαγωνιστούν στο χορό (από τέκνο μέχρι… στριπτίζ), η γιαγιά Φερενίκη έψαχνε τους πιο σβέλτους και ζητούσε να φέρουν στη σκηνή διάφορα αντικείμενα (από πατάκι αυτοκινήτου μέχρι… προφυλακτικό) και ο θείος Χαρίλαος ήθελε να δει αν μπορούν να φάνε γρήγορα ένα πιάτο σύζουμα μακαρόνια! Παρόλο που δεν βρέθηκε κατάλληλος σύντεκνος και οι ομάδες πήραν τα βουργιάλια τους, που θα ήταν το διακριτικό τους για την Κυριακή, με την υπόσχεση να διαγωνιστούν ξανά για τη συντεκνιά, απέδειξαν για μια ακόμη φορά ότι έχουν πολλά ταλέντα. Με πολύ γέλιο, κέφι, χορούς και πειράγματα, ο Χορός κράτησε μέχρι αργά και είχε τεράστια συμμετοχή. Επιπλέον, οι ομάδες συγκέντρωσαν χρήματα για την αγορά ιατροτεχνολογικού εξοπλισμού για το Νοσοκομείο Ρεθύμνου.